Afgelopen donderdag is Oma oma toch nog plotseling gestorven, ze is 81 geworden. Oma oma, ik vind het heel jammer dat je maar zo kort van mijn 'kunsten' kon genieten, maar mama heeft gezegd dat je vast een hele mooie wolk hebt uitgezocht om naar mij te kijken..... We gaan af toe samen naar je zwaaien hoor. We zullen je heel erg missen.
Ik heb mama iets langer laten wachten, lopen zonder handen is toch best heel moeilijk, maar..... Gisteren is het echt gelukt. Zonder handen de kamer door lopen! Ik moet nog wel veel oefenen want ik kan nog helemaal niet snel lopen. Dus.... als ik mama te snel af wil zijn, dan ga ik gauw kruipen en moet dan heel hard lachen omdat ik weet dat mama even niet snel is. Soms win ik het dan van mama maar meestal is ze uiteindelijk toch sneller.
Een collega vertelde me van de week: haar vriendin werkt in een huis voor verstandelijk gehandicapten. Met de bewoners gingen ze een dagje naar de dierentuin. Na een tijdje waren ze een van de bewoners kwijt. Toen ze de man terugvonden. Waren zijn broekspijpen en mouwen nat, men kreeg niet helder waar hij was geweest. Thuis ging hij in bad, hij had tenslotte de halve dag in natte kleren rond gelopen.
Met de tuinslang aan de douchekraan is de enigste plek om een douche te nemen onder de sproeier in de tuin.
De 90ste Nijmeegse vierdaagste is afgelast, bij iedereen inmiddels waarschijnlijk wel bekent. Gisteren zijn er 2 ervaren wandelaars overleden. De hitte is hen fataal geworden. Dit bericht bereikt mij juist op 't moment dat ik Nijmegen inrij.~ongeloof, hoor ik dat echt goed~ Maar in het centrum wordt het al snel duidelijk er heerst een macabere sfeer en overal lopen wandelaars in hun tenue doelloos rond. De feestende stad is veranderd in een soort van spookstad. ~ik ben er nog steeds een beetje stil van~
In de stad 2 hoog in een oud huis langzaam gaarstomen dat is wel een adequate samenvatting van mijn werkdag vandaag (en waarschijnlijk ben ik niet de enigste) Geen ventilator of airco aanwezig. Naarmate de middag vorderde, hoorde ik mijn hersens soppen van het zweet en een simpel formulier invullen ging herhaalde malen fout. Ik denk dat de temperatuur wel tegen de 40 graden liep. Om 16.15u vond ik het mooi geweest. Nu zit ik in een heerlijk koel huis, teminste zo voelt het aan want de thermostaat geeft toch echt 29 graden aan.
Een bezoekje bij een vriendin op de camping in Mierlo begon met een ochtend ronddwalen in Brabant. Vreselijk het was niet mijn dag wat dat betreft. We waren al niet te vroeg omdat meisjes van 1 in no time een hele hoop rommel kunnen maken en soms vergeet ik wel eens even dat opschietten uit mijn woordenboek is geschrapt, of op zijn mintst tijdelijk tussen twee haakjes staat. Maar dit terzijde. Om 10.30u zatten we dan toch in de auto, klaar om te vertrekken. Ik weet nu nog niet precies hoe en waar 't nou fout ging maar ik nam de verkeerde afslag Helmond en toen was ik het spoor bijster. Gelukkig stond de airco aan en begon ik alleen vanbinnen te koken door mijn eigen 'mutsen gedrag' Ik ga niet roepen hoe laat we de camping hebben bereikt, maar we hebben een hele leuke middag gehad. De terugweg heb ik met wat aanwijzingen in een keer gevonden en dat terwijl de laagstaande zon pal op de voorruit stond en ik geen bord kon lezen. (kleine ego boost ;-)) Maar ik weet het nu echt zeker binnenkort komt er toch echt een 'navigerende James' in mijn auto.
Al een week of twee gaat ze los staan. Gewoon vanuit de hurken, wiebel wiebel. Kijk ik sta mama! ~klapt in haar handjes~ Vandaag heeft ze bij opa en oma heus twee voorzichtige stapjes achter elkaar gezet. Mama is blij met een perfecte timing, de komende 3 dagen ben ik vrij en met een beetje geluk volgen er dit weekend meerdere stapjes en kan mama als eerst aplaudiseren! Immers als je 4 dagen werkt is de kans zo groot dat je veel 'eerste keren' van je kind mist.
Vandaag was 't weer eens zover: 'het is momenteel erg druk, daarom kunnen we u niet binnen redelijke tijd te woord staan, onze excuses, belt u op een ander tijdstip terug' tuut tuut tuut (de verbinding wordt verbroken.) Waarom denken steeds meer bedrijven dat ik niet meer zelf kan bepalen of ik (lang of kort) wil wachten tot ik geholpen wordt. Grrr Op deze manier zijn bedrijven onbereikbaar voor hun klanten. En kost het mij soms 2 a 3 weken om iemand te bereiken. Mijn werkzamheden/prive zaken stagneren hierdoor en ik erger me er echt groen en geel aan. Waarom niet gewoon: 'het is momenteel erg druk, de wachtijd bedraagt meer dan 30 minuten, u kunt wachten of het op een ander tijdstip nog eens proberen'.
Goeie morgen, mama heeft mij net wakker gemaakt. Ik was erg moe van een heel leuk feest. Er zijn veel mensen op bezoek geweest en ik heb heel veel kadootjes gekregen. En mijn tante en opa hadden een hele mooie grote taart gebakken. Mama heeft heel veel foto's maar we hebben nu geen tijd om ze te laten zien. Mijn tweeling vriendinnetje Cornelle is vandaag jarig en daar gaan we als we aangekleed zijn naar toe. lekker nog meer taart eten!! Mama gaat de foto's vanavond laten zien.
Ik heb mezelf weer eens overschat. De tijd tikt door en de luikjes worden zwaar. Het blijft dus vanavond bij twee updates. Morgen volgt in ieder geval een foto van de jarige Job en de Taart (welke een hoofdletter verdient zoals altijd)
De afgelopen tijd wordt gekleurd door knots gekke hectiek zowel op 't werk als prive. Afgelopen donderdag begon ik helemaal daas aan mijn weekje vakantie het heeft even geduurd voor ik mijn werk en alle clienten weer op kantoor kon terug zetten.
