Een slapend meisje

Winteravond...

Alle ingredienten zijn aanwezig: zaterdagavond, buiten guur en koud. Binnen de verwarming stiekem een graadje hoger, de kaarsjes aan. Warme chocomelk en voor de late uurtjes een flesje wijn, oude kaas en verse olijven. Nu nog even een leuk filmpje en ik kom de avond helemaal door. Er is slechts 1 missing link, maar daar laat ik me niet door weerhouden ;-)

Mijn vriendinnetje

Vorige week waren ze even in Nederland. Jullie weten 't vast nog wel, Cornelle en haar mama. Cornelle is vlak na mij geboren. Ik had haar nog nooit gezien, maar het was heel leuk. We hebben samen op de grond gespeeld en zijn met onze mama's wezen wandelen. Natuurlijk gingen ze ergens koffie met gebak eten. Ik geloof dat als ze samen zijn er altijd gegeten en gedronken wordt. Ik zal het snel weten want de mama van Cornelle heeft vanaf Januari weer een baan in Nederland en dus komt Cornelle met haar beide mama's weer in Nederland wonen.

De schepping van de vrouw ;-)

Toen God eenmaal de vrouw schiep was hij reeds 6 dagen aan het overwerken. Er verscheen een engel en deze zei: 'waarom spendeert u zoveel tijd aan dit model?' God antwoordde: 'heb je al gezien aan welke voorwaarden ze moet voldoen? Ze moet helemaal te wassen zijn, 200 beweegbare delen hebben, die allemaal te vervangen zijn. Ze moet functioneren op cola light kliekjes, een schoot hebben waar 4 kinderen op kunnen zitten, een kus die alles kan genezen, van een geschaafde knie tot een gebroken hart. EN Ze mag maar 1 paar handen hebben.'

De engel was overweldigd door alle voorwaarden: '1 paar handen! Niet te geloven! En dat is het standaardmodel? Dat is te veel werk voor 1 dag, neem op zijn minst morgen erbij om het af te maken.' 'Maar dat gaat niet' protesteerde God. 'Ik ben bijna zover,ik heb deze creatie, die zo dicht bij mijn hart ligt bijna afgerond. Ze geneest zichzelf als ze ziek is en werkt 18 uur per dag.'

De engel kwam dichterbij en raakte de vrouw aan. 'Wat heeft u haar zacht gemaakt god.' 'Ze is zacht' zei God, 'maar ik heb haar ook heel hard gemaakt. Je heb geen idee wat ze kan doormaken of voor elkaar kan krijgen.' 'Kan ze ook nadenken?' Vroeg de engel. God antwoordde: 'ze kan niet alleen nadenken, ze is ook in staat om dingen te beredeneren en te onderhandelen.'

Toen viel de engel iets op, hij raakte de wang van de vrouw aan. 'Oeps ik geloof dat deze lekt! Ik zei toch al dat u er teveel instopte.'

'Dat is geen lekkage,' corrigeerde God. 'Dat is een traan' 'Waar dient die traan voor?' Vroeg de engel. God zei: 'de traan is haar manier om uiting te geven aan haar vreugde, haar leed, haar pijn, haar teleurstelling, haar liefde, haar eenzaamheid, haar droefheid en haar trots.'

De engel was onder de indruk. 'U bent geniaal god. U heeft aan alles gedacht! De vrouw is werkelijk ongelovelijk.'

Mama blues

Weer aan het werk is inmiddels ook weer leuk. Er is meer duidelijkheid en er zijn goede afspraken gemaakt. Voorlopig zie ik de uitdaging weer.

Maar vandaag is niet mijn dag. Misschien ben ik een erg sentimentele mama of hebben de hormonen mijn lijf nog niet verlaten, maar bij het openen van mijn ogen voelde ik het al, een enorme steen op mijn maag en een wee moedig gevoel. De tranen prikte achter mijn ogen..... S morgens om 7.00u de deur uit en s avonds om 18.00u pas weer thuis en dit 4 dagen per week. Ik had niet verwacht dat het me zo zwaar zou vallen, maar ik mis Ira enorm. heb het gevoel haar veel te weinig te zien. En dat voelde ik vanochtend ineens als een mokerslag. De ontdekking dat haar fruitbordje en lepeltje bij oma en opa waren blijven liggen was genoeg om de tranen te laten stromen.

Sentimenteel gezeur? Waarschijnlijk wel..... morgen sta ik vast weer anders op, zie ik alle voordelen van werkende mama zijn weer. Als het haalbaar was dan werkte ik liever een dagje minder, maar ik ben nuchter genoeg, dit is de consequentie van alleenstaand moederschap. Dit is denk een soort van mama blues.........

Jarig!

De boodschappen staan netjes in de kast, de stofzuiger is nog even door het huis gevlogen. Mijn zus is de banketbakker van de familie dus ook dat gaat helemaal goedkomen. En nu maar snel mijn bed in want de oogleden gaan weer aardig richting neusgaten..... En Jarig of niet. Mama moet er morgen toch weer vroeg uit. Ontbijt op bed gaat nog een paar jaartjes duren denk ik....;-)

Twee drukke meisjes

Mama is weer volop aan het werk en daar wordt ze geloof ik nog wel heel erg moe van. Maar dat snap ik best, ze is wel zo n 6 maanden samen met mij thuis geweest. Ik ga 4 dagen in de week naar opa en oma. Dat is heel gezellig. Bij oma en opa oefen ik heel veel en vaak kan ik mama laten zien dat ik weer iets nieuws kan. Ik kon al best een tijdje op mijn buik draaien, maar vaak bleef mijn rechter arm dan onder mijn buik vast zitten. Kreunen, steunen en gillen dat hielp allemaal niet, alleen als ik hard begon te huilen dan werd ik wel geholpen met terug draaien. Sinds een week gaat het heel goed en kan ik helemaal zelf omrollen en terug rollen. Geweldig! Nu gaan we proberen te kruipen, maar dat duurt vast nog wel even want dat is pas echt moeilijk. En nu is het omrollen nog heel erg leuk, vooral als mama mij aankleed of een schone luier geeft. Mama heeft dan zes paar handen nodig en dan schatter ik het uit.

Als mama thuis komt vertel ik haar wat ik allemaal heb gedaan. Ik weet niet of ze het allemaal begrijpt maar ze vindt mijn geklets wel erg leuk. Ik eet nu elke dag een klein beetje fruit en dat vind ik erg lekker al is van een lepel eten nog niet eenvoudig.

Morgen is mama jarig en dan komen er geloof ik best veel mensen. Vanavond dus maar vroeg gaan slapen.