Het blijft onrustig.

Mijn hele zwangerschap verliep buiten alle hormonale uitspattingen vrij rustig en voorspoedig. Maar de laatste weken zijn alles behalve rustig te noemen. Vannacht heb ik weer in 't ziekenhuis gezeten, aanleiding was een steeds heviger wordende pijn rechts onder het middenrif. Eerst afwegen zal ik bellen of wachten (had immers vanochtend een afspraak voor controle staan) maar de pijn was nauwelijks te houden, ik kon niet slapen en het was pas 2 uur! Toen ik me realiseerde dat de pijn waarschijnlijk van mijn lever kwam had ik geen rust meer en heb gebeld. Het bekende molentje is wederom gaan draaien en de uitslag was weer twijfelachtig en incompleet. Bepaalde uitslagen wijzen naar een dreigend HELLP syndroom en bepaalde uitslagen lijken zich te stabiliseren. Die kleine dreumes lijkt zich nergens aan te storen en spartelt er driftig op los. Ik mocht/moest dus weer naar huis. De pijn komt inderdaad van de lever maar daar kunnen ze nu niet veel mee. ik mag gelukkig wel paracetamol slikken zodat ik kan slapen, maar verder zal ik 't daar even mee moeten doen.

Onderzoek wees uit dat er al sprake is van een volledige indaling en ik heb de indruk dat het wat onrustig begint te worden dus wie weet maakt kruimel aantalte te komen. Zo niet dan moet ik me woensdag wederom melden. Er werd nu gelukkig wel geopperd dat er maar eens gesproken moet worden over inleiden, want dit is allemaal onduidelijk, onzeker en onrustig. Het blijft even afwachten, want ik zie woensdag weer een andere gynaecoloog en niet alle artsen zitten op een lijn wat 'ingrijpen' betreft. Ik hou jullie op de hoogte.

Als je meer wil weten hou dan ook de reacties in de gaten. Als ik zelf niet kan posten zal ik vrienden vragen een berichtje te plaatsen in de reactie box van mijn laatste postje.

Weer thuis!

Vanmiddag weer alle onderzoeken doorlopen, conclusie: nog verbetering nog verslechtering. Op zich positief nieuws en ik ben ook wel blij niet 't ziekenhuis in te hoeven. Maar ik blijf met een onzeker en onbestemd gevoel zitten, afgelopen maandag viel het HELLP syndroom, een zeer enstige vorm van zwangerschapsvergifting die in 't uiterste geval levensbedreigend kan zijn. Ik ben daar nog lang niet, maar heb vorig jaar bij een vriendin gezien dat 't ook heel snel kan gaan. Haar heb ik in een week tijd van een vitale vrouw in een zielig hoopje mens, liggend in een donker ziekenhuiskamertje, zien veranderen. Dat spookt! Een tijdbom waarvan je niet weet of en wanneer hij ontploft.

Maar goed, ik ga niet teveel spoken vertrouwen dat het goed komt veel rust nemen en signalen goed in de gaten houden. En dan is er maandag weer een nieuwe ronde.

De laatste loodjes

Zoals ik in de shoutbox al aangaf en mijn stilte waarschijnlijk al deed vermoeden, verlopen de laatste loodjes niet vlekkeloos. Het was de bedoeling uitgebreid verslag te doen van de afgelopen weken. Maar een bezoekje aan de huisarts gooit de hele planning om.

Sinds vorige week maandag is mijn bloedruk aan het stijgen en sinds een week of 2 houd ik ook veel vocht vast. Dit zijn symptomen die kunnen duidden op een zwangerschapsvergiftiging.
Afgelopen donderdag was er even flinke paniek, niet vanwege de bloedruk maar omdat mevruiw kluns om onduidelijke redenen haar evenwicht moest verliezen en op de grond viel. Uitgebreidde CTG's (hartfilmpjes van kruimel), echo's en bloedonderzoek toonde aan dat hij/zij er niet onder geleden heeft. Mama loopt echter nog wel met een schuldgevoel rond.

Het uitgebreidde onderzoek toonde ook aan dat mijn bloeddruk verder aan 't stijgen was, maar er waren nog geen tekenen van zwangerschapsvergiftiging. Vanochtend bleek dus opnieuw een stijging en vanmiddag mag ik weer door de molen van alle onderzoeken. Er bestaat een kans dat ze me in 't ziekenhuis houden als de uitslagen niet goed zijn.

In dat geval kan ik pas weer schrijven als kruimel geboren is. En wanneer dat is dat is afhankelijk van wanneer en of ze kiezen voor inleiden of afwachten.
Ik laat 't jullie weten en hoop dat ik hier vanavond of morgenvroeg gewoon kan melden dat alles nog goed is en ik de laatste dagen/weken nog thuis af mag wachten.

In ieder geval is kruimel groot genoeg om geboren te worden en staat alles hier klaar.


Update: Nog even snel een berichtje voor ik braaf mijn bedje in duik. Ben dus weer thuis, maar kantje boord Met kruimel gaat alles goed die schijnt nergens onder te lijden gelukkig. Maar mama moet heel voorzichtig zijn de symptomen van een vergiftiging liggen op de loer lijkt het wel, want de meeste waarden zijn nog op 't randje van het toelaatbare. Over twee dagen opnieuw de hele molen door en dan maar weer afwachten. Intussen moet ik me heel rustig houden.