Een bijzondere jaarwisseling!

Dit jaar is het toch wel een bijzondere jaarwisseling. De laatste als niet mamma. Nu 15 weken op weg voel ik me toch wel heel zwanger. Nog een paar weekjes en ik ga ook echt leven voelen. Ik begin al een miniscuul buikje te krijgen. Volgend jaar om deze tijd ben ik al weer een half jaar mamma. Een bijzonder Uiteinde en een spannend jaar in het vooruitzicht!

Ik had een mooie foto bedacht. Helaas blogger en mijn server hebben er geen zin in dus geen upload mogelijk. Ik zal het volgend jaar nog eens proberen. Als ik je adres heb of heb kunnen achterhalen vindt je de nieuwjaarsgroet in je mailbox. In ieder geval!

Een spetterend 2005!



Update: Onverklaarbaar waarom ik ineens niet meer kon uploaden, zo onverklaarbaar gaat het nu dus weer wel. Dus toch nog maar even de geplande foto.

Fijne feestdagen!

Ik stuur hier voor iedereen een kerstkaartje!Maak er iets moois van!

Orgineel kerstpakket!

Een van mijn goede voornemens van de afgelopen weken is, dat ik de kleine ergenissen van m.n het werk wat langs me heen zou laten gaan en ze wat positiever zal benaderen.

Jullie zijn de eerste die hiervan getuigen mogen zijn.
We hebben een zeer orgineel kerstpakket gekregen:
De mededeling dat het salaris niet voor de kerst gestort kan worden en met een beetje geluk staat het er 1 januari ook nog niet op.


Wie hier enig cynisme in leest zit er echt naast hoor. ;-)

Volop in beweging!

Een aantal dagen terug heb ik mijn tweede echo gehad. Ik was weer gespannen. Ik ben nu 12 weken zwanger, ik voel niks, heb nauwelijks verschijnselen, zou alles wel goed zijn. Mijn zorg verdween als sneeuw voor de zon toen ik de beelden op het scherm zag. Kruimel schoot echt alle kanten op. Alles was duidelijk te onderscheiden. Armpjes en beentjes vlogen alle kanten op. Het heeft ook iets heel onwezenlijks als je al die activiteit ziet terwijl je daar niks van voelt. De gynaecoloog zei mij dat ik ook nog maar even moest genieten dat ik nog niks merk van deze activiteit, want als hij/zij zo actief blijft dan krijg ik nog genoeg tijd om er van te genieten. En zal ikblij zijn als het weer even rustig is. Ik kan me daar nog niet zo veel bij voorstellen, ik kijk erg uit naar het moment dat ik echt beweging ga voelen, maar dat duurt nog zeker een week of zeven.

Het heeft even geduurd, het was niet eenvoudig om zoveel beweging te scannen en helaas is maar 1 van de foto s duidelijk genoeg om hier te plaatsen, maar ik wilde hem jullie niet onthouden. Zo te zien heeft kruimel het wel naar zijn/haar zin in mama s buik.

Een spannende nacht?!

Vannacht bleef ik bij een vriendin in Haarlem slapen. We hadden het plan om naar de Single beurs te gaan. Vandaag zou het accent op alleenstaande ouders liggen. Maar eerst even terug naar vanochtend: Om 7.30u liep de wekker af, we wilde relaxed opstaan en niet al te laat vertrekken om de drukte voor te zijn. Bij het ontwaken realiseerde ik mij vaag dat ik in een nat bed lag. Had ik vannacht zo n opwindende droom gehad? Ik kon het mij niet herinneren. Had ik een nachtmerrie gehad en lag ik te baden in het zweet? Ook bij deze gedachte geen belletjes. Mijn vliezen konden ook niet gebroken zijn, daar is het nog veel te vroeg voor....... Maar ergens in de verte ging er wel een belletje rinkelen, ik had het gisterenavond erg koud en kreeg een kruik om mee naar bed te nemen. Ik sprong uit bed en zag dat er nauwelijks nog water in de kruik zat. Ik zelf en het bed waren kledder nat. Het is mij nu nog een raadsel hoe ik de halve nacht heb doorgeslapen in een kletsnat bed en hoe ik het avontuur zonder brandwonden heb overleefd.

Het ongeluk van de dag bleef ons achtervolgen. We vertrokken naar de RAI in Amsterdam en waren enigszins verbaasd over de rust en leegte die we daar aantroffen. De receptioniste wist ons te vertellen dat het er gisteren erg druk was geweest tijdens een house party, maar dat er vandaag toch echt geen Single beurs was. Daar stonden we dan erg SINGLE. De beurs bleek in de Jaarbeurs in Utrecht te zijn. Schaterlachend om onze eigen mutserigheid zette we koers naar Utrecht.

We hadden de moeite kunnen besparen. De beurs was echt 3 keer niks. Binnen een uur hadden we de hele beurs gezien. Waar de accenten van het alleenstaand ouderschap verstopt zaten? We hebben goed gezocht maar niet gevonden. Zonde van de 13 euro die het kaartje kostte. Gelukkig is Utrecht nog steeds een leuke stad en hebben we ons heel erg goed kunnen vermaken. Maar de Single beurs krijgt van mij een dikke Nul

Internet op hol!

Na een maand als een molletje geleefd te hebben, is er veel bij te lezen op allerlei sites. Onbegonnen werk om dat in 1 keer te doen. Maar langzaam bijlezen lijkt hier ook bijna niet te lukken. Ik krijg steeds weer fout meldingen en pagina s die niet willen openen. Dus mist u mij nog steeds als lezer, dan komt dat niet omdat ik weer in slaap gevallen ben, in tegendeel zelfs, sinds een paar dagen voel ik me weer spring levend.

Ik kom er maar niet achter waarom mijn explorer kuren vertoont dus tips in de richting van... of met de oplossing tot.... zijn zeer welkom. Houdt er wel rekening mee dat ik toch enigszins neig naar digibetisme..... ;-)

Craving?!?

Vannacht stond ik om 2.30 uur uitgebreid te schillen en te snijden. Het einddoel was een salade van tomaten komkommer en avocado. Toen ik me realiseerde hoe belachelijk dit er op het betreffende tijdstip uit moet hebben gezien, kreeg ik de slappe lach. Zou dit de eerste zwangerschapscraving dan zijn? De verse komkommers, tomaten en avocado s liggen al weer in de koelkast........

Een roze wolk!

Eindelijk weer eens een teken van leven van mijn kant. Zo voelt het ook bijna letterlijk. Ik had niet kunnen bedenken dat zwanger zijn zoveel energie kost. Natuurlijk roept iedereen: in de eerste maanden ben je erg moe, de ontwikkeling van je kind vraagt veel energie. Nu ervaar ik wat moe dus kan betekenen. Tussen de 12 en de 18 uur slaap per dag is eerder regel dan uitzondering. Tel daar 8 werkuren bij op en er blijft weinig tijd over. Een enorme verandering voor iemand die altijd erg energiek en actief is, altijd bezig met 1000 dingen, vaak net iets te veel op haar hals haalt, maar dit met een paar uur minder slaap altijd weer recht wist te trekken.
Tja dat vraagt dus om drastische aanpassing, aanpassing die beslist niet zonder slag of stoot ging/gaat. De balans begin ik nu enigszins terug te vinden. Maar in eerste instantie maakte ik een vertaling naar totale inactiviteit, nergens meer toe komen. Zelf niet op de wakkere en vrije uren.
Ik had het er laatst met een collega over, misschien herkennen de loggende moeders dit wel. In de eerste weken van je zwangerschap raak je ook, ongemerkt meer in jezelf gekeerd, het lijkt alsof je op een ander niveau functioneert, de wereld om je heen draait door, maar veel meer op een afstand, jij maakt daar gevoelsmatig in de zijlijn deel van uit. Je bent enorm gericht op zwanger zijn en moeder worden en dat is even het belangrijkste. De metafoor van de roze wolk is dus niet uit de lucht gegrepen. Het is niet zo dat ik dat zo bewust op deze manier heb beleeft, maar terugkijkend klopt dat beeld wel. Nu ben ik op het punt dat ik die balans weer terug wil. Ik wil weer zijn wie ik was en me weer voelen hoe ik me voelde, met als extra dimensie dat ik zwanger ben en moeder ga worden.
De moeheid speelt mij nog steeds parten, maar als alles volgens het draaiboek verloopt dan moet ik toch zeer binnenkort weer blaken van energie. En naar dat moment verlang ik erg.