Wat zou jij doen?
Gisteren was het programma, Wat zou jij doen? Op tv het ging over BAM moederschap met als achterliggende vraag: hebben vrouwen het recht om alleen voor kinderen te kiezen als er geen partner is. Misschien weten jullie het nog, ik ben een aantal maanden geleden ook gevraagd aan dit programma mee te werken. Ik heb dit toen niet gedaan om 2 redenen. In de eerste plaats zag ik het niet zo zitten om met mijn hoofd op tv te gaan en in de tweede plaats was er toen net de uitzending van Rondom tien geweest, waarin een, naar mijn mening erg ongenuanceerd beeld werd geschertst, van het BAM moederschap. Eerlijk is eerlijk het programma van gisteren was zeer de moeite waard. Er werd een genuanceerd beeld neergezet van voors en tegens. Een belangrijke conclusie was dat het belangrijk is dat er van het begin af aan openheid is naar het kind, over hoe de vork in de steel zit en dat er, zo mogelijk, contact is/komt tussen het kind en de donor/verwekker/vader. Ik kan deze conclusie onderschrijven.
Al het onderzoek wat er nu ligt is gebaseerd op een situatie waarin er sprake is van een gebroken gezin en dit is een wezenlijk andere situatie, waardoor je conclusies uit de betreffende onderzoeken niet zondermeer op de situatie van BAM moeder kunt plakken. Nieuw onderzoek over deze specifieke situatie is in aantocht.
Zelf heb ik gekozen voor het BAM moederschap. Omdat ik mijn bio klok al hard hoorde tikken, Ik besefte dat ik toch wel heel graag moeder wilde worden. In eerste instantie in een relatie, maar naarmate ik ouder werd, relaties stukliepen, soms zelfs vanwege mijn kinderwens, werd het voor mij steeds duidelijker. Ik wil niet op een dag wakker worden en beseffen dat het hoofdstuk kinderen uit is, zonder dat ik dat grondig heb gelezen. Ik wil ook niet meer koortsachtig op zoek naar een partner/vader om nog op tijd samen kinderen te kunnen krijgen en er dan achter te komen dat ik in mijn haast een aantal belangrijke dingen over het hoofd heb gezien en daardoor de verkeerde keuzes heb gemaakt. Met kind kom ik de ware misschien/hopelijk nog wel eens tegen omdat ik dan de rust heb de juiste keuzes te maken. Natuurlijk besef ik dat, mij mijn keuze door mijn kind wellicht verweten wordt. Maar welke garanties heb je in het leven? De enige garantie die ik kan geven is dat ik eerlijk en open ben over het hoe en waarom van mijn keuze en dat mijn kind niet gewenster kan zijn.
Als aanstaand BAM moeder deze vraag te stellen is misschien gewaagd, maar Sanne zou Sanne niet zijn als ze daar niet nieuwsgierig naar zou zijn. Dus: Wat vindt jij? Wat zou jij doen?
