(Herfst) Vakantie!

Ik had echt drie weken zomer vakantie gepland, maar helaas de weergoden beslissen anders. Buiten is het koud, guur en nat. Het lijkt wel herfst...brrr, ik loop de hele dag al in een trui. Tja dan wordt het maar improviseren. De kaarsjes gaan aan, ik duik even onder de zonnebank (in omgekeerde volgorde want al wil ik er warmpjes bij zitten, een binnenbrandje is me echt te heet). Met mijn haar in de Henna en mijn voeten in een heerlijk badje duik ik daarna heerlijk op de bank en stop Four weddings and a funeral in mijn dvd. Wijntje erbij en mijn avond kan niet meer stuk.....Fijne avond allemaal!

Hij blijft leuk!

Vandaag kreeg ik deze link weer eens in mijn inbox. Ik heb hem al vaker gezien maar moet er nog steeds om lachen. Het zijn bijzondere beesten.

Keuzes.

Ik weet het ik heb vakantie , ik zou er misschien wat minder mee bezig moeten zijn maar de aard van het beestje stuur je niet zo maar met vakantie. Na alle perikelen van de afgelopen maanden houden bepaalde dingen me erg bezig en zoek ik naar antwoorden. Zo lag ik afgelopen nacht te denken over waarom ik eigenlijk hulpverlener ben en of ik dat nog steeds wil zijn. Mijn keuze was destijds heel bewust. Het moment staat me nog helder voor de geest. Na de middelbare school ging ik naar de universiteit sociologie studeren. Met drie kwart jaar wist ik het zeker. Ik moest terug komen op mijn keuze. Mijn statistisch inzicht was belabberd en zal, vrees ik, altijd belabberd blijven. Dus onderzoeker, ooit? Vergeet het maar. Maar veel belangrijker nog. Ik wilde met mensen werken en niet met cijfertjes over mensen.
Ik heb altijd al een grote interesse in en nieuwsgierigheid naar mensen gehad, de invulling die zij aan hun leven geven en de keuzes die daar aan ten grondslag liggen. Hulpverlenen is m.i nog steeds een heel mooi middel daar mee te werken. Dus dat blijf ik nog maar een tijdje doen.
En jij, wat doe jij voor werk? En waarom?

Ingredienten voor een geslaagde vakantie.

* Een dagje relaxen in de sauna.
* Uitwaaien aan zee. (hopelijk nu eens zonder regen)
* Een dagje Antwerpen.
* Wijn avondjes met vrienden.
* Veel slapen.
* Lekker koken en eten.
* Een zonnebank kuurtje (veel zon gaat het buiten niet meer geven vrees ik)
* Film avondjes (voor de kille avonden)
* ????? Er komen vast nog wel meer ideen binnen waaien.

Het heeft even geduurd maar het vakantie gevoel begint geloof ik nu te komen!!!!

Dilemma.

Afgelopen week de grote afwezige, oorzaak nul komma nul energie en nauwelijks inspiratie. Of eigenlijk klopt dat laatste niet helemaal er zit genoeg in mijn hoofd wat ik van me af kan schrijven, maar grote twijfel of dat wel verstandig is. Of het interessant is. Of het beter niet gewoon binnen vier muren moet blijven. Wat de gevolgen mogelijk kunnen zijn als ik deze gedachten, op schrift zet, voor iedereen toegankelijk. Wie leest het ? Wie weet er eigenlijk wie er schuil gaat achter Sanne? Uiteindelijk ben ik er nog niet uit. Wat wil ik er eigenlijk over kwijt. Sinds gisteren vakantie en het laat me niet los. Sterker nog , ik heb zelfs het idee dat de rust er voor zorgt dat het alleen maar meer naar de voorgrond treedt en dat terwijl ik me had voorgenomen het helemaal los te laten. Ik baal dus! Want mijn futloosheid heeft voor meer dan de helft zeker te maken met problemen met/over/van/door. (tja welk voorzetsel is hier eigenlijk van toepassing) mijn werkgever. De problemen spelen al langer, ik heb er ook al eens het een en ander over gezegd.
Destijds heb ik een beslissing genomen, troubles of niet, ik kies nu voor financiele zekerheid. Het zoeken naar ander werk mits dat al gaat lukken, zorgt er voor dat ik mijn vastigheid die ik in de loop der jaren heb opgebouwd kwijt raak. Met een mogelijke/hopelijke/geplande zwangerschap in het verschiet, wil ik die zekerheid niet kwijt. Ik heb namelijk redenen om aan te nemen dat mijn zwangerschap niet geheel vlekkeloos zal verlopen en dan wordt ik wel erg afhankelijk van de goodwill van een nieuwe werkgever.
Nu sta ik nog steeds achter mijn besluit al vraag ik me soms ernstig af hoe ik het ga redden. Je werk maakt een wezenlijk deel van bestaan uit en dan kun je roepen: verstand op nul en blik op oneindig, maar dat eist zijn tol. Ik ken mezelf niet meer terug soms, futloos, chagrijnig, zeikerig en passief. In tegenstelling tot optimistisch, vrolijk, daadkrachtig en energiek. Het meest trieste is misschien nog wel dat al mijn collega s er de zelfde tabak van vreten. Bepaalde leidinggevende personen vergallen letterlijk het werkplezier van een heel team.
Ik kan hier eindeloos op de inhoudelijke dingen, die er gebeuren, ingaan. Maar dat wordt met modder smijten en zal zeer zeer ongenuanceerd worden...... Voor wie is dat nog interessant! Het wordt echt tijd om een recept te bedenken om mijn hoofd leeg te maken. Mijn energie weer op te bouwen en te gaan genieten van mijn vakantie. Voor dat ik een hekel ga krijgen aan de reflectie in mijn spiegel!

Ontstemde weergoden!

Komende nacht is het in het noorden dus nog flink nat. Koud wordt het wederom niet met een graad of 15. In het westen is het vannacht nevelig en lokaal ontstaat een mistbank. Overdag maakt het noorden nog steeds kans op flink wat regen. Ook het zuiden en midden blijft niet droog met enkele regen- of onweersbuien. Met een maximum temperatuur van ongeveer 21 graden komt er een definitief einde aan het warme weer van de afgelopen dagen.De wind is eerst zuidwest en overdag meest westelijk, zwak tot matig rond kracht 3.

En ik ga morgen naar het strand van Bloemendaal!

De wedstrijd nu al verloren (deze maand dan...)

Volgens de test, die ik elke maand vanaf de negende dag van mijn cyclus doe, was het vandaag weer de tijd voor een inseminatie. Omdat ik al wat mislukte pogingen heb gehad, maken ze voor het insemineren nu ook een echo. Helaas nergens een eitje meer te bekennen. Hij is, of al gesprongen, of er is deze maand geen eisprong geweest. Had er nooit echt bij stil gestaan dat dit laatste ook kon. Het is zinloos te insemineren wanneer er geen eitje te zien is. Dus geen spannende weken ik heb nu al de zekerheid dat het in ieder geval nog zeker een maand gaat duren.

Toen ik besloot om via KID zwanger proberen te worden, heb ik wel bedacht dat het een moeilijke weg zou worden met waarschijnlijk meerdere teleurstellingen, maar ik moet bekennen de emotionele impact heb ik onderschat. Tuurlijk hou je rekening met het feit dat het niet meteen gaat lukken en zelfs met het feit dat je misschien wel onvruchtbaar bent, immers, nog nooit zwanger geweest dus wie zal het zeggen. Maar toch die gedachtes staan tegelijkertijd ook weer ver van je af. Ik ben realistisch maar ook positief ingesteld en ben goed in staat te relativeren.

Ik heb al eens eerder geroepen, dat het energie vretend en soms slopend is. Op het moment voel ik me gesloopt en futloos. Het spookt soms letterlijk in mijn kop. Gedachtes en emoties in een grote wirwar. De laatste weken alles lijkt samen te komen. De vakantie periode op mijn werk is bijzonder druk. Ik moet er erg voor waken dat ik niet volledig leeg gezogen wordt. In mijn vrije tijd probeer ik energie op te doen door te blijven ondernemen in plaats van futloos onderuit te gaan hangen. Gevolg is rennen vliegen hollen.

Ik weet dat ik me de komende dagen wel weer op pak en vol goeie moed weer verder ga, maar nu is het even weg. Op deze momenten voel ik ook drie keer zo hard, hoe zwaar het is om er alleen voor te staan.
Teruglezend hoor ik het duiveltje in mijn kop dat roept: je hebt er zelf voor gekozen, reken er maar op dat je voorlopig nog niet uit die achtbaan mag stappen. En dat is waar. Hoe k..te ik me nu ook voel, mijn keuze is mijn keuze en daar ga ik voor.......... Morgen weer OK?

Soms......

Al uren spookt ze door mijn kop, een cliente zoals ik ze dagelijks tegenkom, met een schokkend verhaal zoals ik ze helaas ook dagelijks hoor. In die zin niet bijzonder. Clienten met verhalen waar ik gelukkig nog niet immuun voor ben en hopelijk nooit wordt. Mensen met verhalen, die me altijd raken, maar waarbij ik ook geleerd heb om op tijd deurtjes te sluiten. Deurtjes die ik moet sluiten om nog op een professionele manier hulp te kunnen verlenen. Vandaag echter trof ik haar. Zij en haar verhaal raakte mij op een andere manier dan ik gewend ben, dieper confronterend. Ik ben er nog niet achter hoe en waarom, maar het kwam op een bepaalde manier onverwachts dichtbij. Een puzzel die mijn nog een tijd zal bezighouden........

Politie off the road!

Een beetje strandrijden is niet zo eenvoudig :-)

Michelin feminin!

Ken je het verschijnsel: prachtig weer, veel zon en een heerlijk temperatuurtje. Jammer dat mijn lijf altijd acuut besluit om liters vocht op te slaan en ik dus nu opgezwollen rondloop alsof ik 8 maanden zwanger ben. En om alle bijdehandjes onder jullie al vast voor te zijn. Ik wil inderdaad niets liever dan dat, maar toch vind ik dit een erg misplaatste vorm van schijnzwangerschap.... ;-)

Zonsondergang op hoogte 80.

We hadden afgesproken bij de Stenen kamer. Helaas maandag... en dan is veel gesloten. Dus maar direct naar het mooiste plekje van Arnhem. Niks te veel gezegd, ik was er nog nooit geweest maar het uitzicht is prachtig. We konden er niet genoeg van krijgen. Een heerlijke zomerse avond en een nog bijna volle maan, zorgde ervoor dat het 2.00u werd. Veel te laat als je de volgende dag om 7.00u op moet eigenlijk, maar dat maakte even niet uit. De volle maan kan ik jullie helaas niet laten zien. Daar heb ik de verkeerde camera voor, maar dit geeft een aardige indruk vind ik zelf. Ik ga hier in ieder geval vaker komen dat weet ik zeker!

Picknick met stokjes.

Het leuke van mailinglijsten is dat je op een snelle manier heel veel informatie uit kunt wisselen, maar nog veel leuker is dat je er ook heel veel leuke mensen door ontmoet. Sinds een maand of drie heb ik me aangesloten bij een tweetal lijsten. En heb sindsdien al veel leuke mensen ontmoet. Vandaag ga ik weer daten. We hebben op het mooiste plekje van Arnhem afgesproken. Zelf heb ik jaren in deze stad gewoond, maar ik moet met enige schaamte bekennen dat ik deze plek nog niet ken. De echte Aernhemer zal roepen: dat komt omdat je aan de verkeerde kant van de brug woonde. (Zuid) Maar vanavond ga ik het dus ontdekken. Als het goed is moet daar een prachtige zonsondergang te zien zijn. Ik ga gewapend met digicam dus ik ga het jullie hopelijk ook laten zien. En als je je afvraagt waar de stokjes vandaan komen, daarmee wordt er hoogst waarschijnlijk gegeten....

Update: Ik kom net (2.30u) thuis, conclusie erg gezellig dus, straks om 7.00u loopt de wekker af de foto s moeten nog even tot morgen middag...euh correctie vanmiddag wachten.